Το διηγημα της εβδομαδας

68 χειρόγραφες επιστολές και μια μπανάνα

 

 (Της Βέρας Καρτάλου)

 

Η Μόλυ εργάζεται τα τελευταία 12 χρόνια στο δικηγορικό γραφείο «Τζάκσον και συνεργάτες». Είναι απόλυτα ευχαριστημένη με το αφεντικό της και δεν την ενοχλεί καθόλου το γεγονός, ότι ο κύριος Τζάκσον είναι ένας μέτριος δικηγόρος που αναλαμβάνει συνήθως ασήμαντες υποθέσεις, ούτε έχει πρόβλημα που «οι συνεργάτες» της επιγραφής είναι ανύπαρκτοι. Από τη στιγμή που το αφεντικό της την πληρώνει στην ώρα του και δεν της κάνει ανήθικες σεξουαλικές προτάσεις, η Μόλυ είναι πανευτυχής. Αν είχε ωστόσο την επιλογή να αλλάξει κάτι από το χαρακτήρα του κυρίου Τζάκσον, η Μόλυ σίγουρα θα διάλεγε να επιδιορθώσει την ανευθυνότητα του. Μπορεί αυτή ακριβώς η ανευθυνότητα να είχε εδραιώσει την θέση της ως πολύτιμη γραμματέας, αλλά δε έπαυε ταυτόχρονα να είναι η αναμφίβολη ηθική αυτουργός για την δυσάρεστη κατάσταση που βασανίζει αυτή τη στιγμή την Μόλυ.

Όλα ξεκίνησα πριν δύο μήνες στις 31 Μαρτίου, όταν η Μόλυ δέχτηκε ένα αμιγώς περίεργο τηλεφώνημα. Στην άλλη άκρη της γραμμής ήταν ένας κύριος που με ελαφρώς τρεμάμενη, αν όχι πανικόβλητη, φωνή ζητούσε κατεπειγόντως να συναντήσει τον κύριο Τζάκσον. Η Μόλυ του έκλεισε ραντεβού για την επόμενη μέρα, παρόλο που ο μυστηριώδης ξένος αρνήθηκε πεισματικά να της δώσει το όνομα του. Η Μόλυ πίστευε ότι επρόκειτο για φάρσα, αλλά προς έκπληξη της ο άντρας εμφανίστηκε την επόμενη μέρα. Ήταν ένας καθώς πρέπει, κουστουμαρισμένος κύριος, γύρω στα σαράντα με ελαφρά γκρίζους κροτάφους και ανοιχτόχρωμα μάτια. Φαινόταν όμως ασυνήθιστα ανήσυχος. Όταν πια κλείστηκε μέσα στο γραφείο με τον κύριο Τζάκσον, η Μόλυ δε μπόρεσε να αντισταθεί και κρυφάκουσε την συνομιλία.

«Κύριε Τζάκσον ονομάζομαι Ρικ, αν και πιστέψτε με δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Χρειάζομαι τις υπηρεσίες σας για μία ασυνήθιστη υπόθεση. Δε σας κρύβω, ότι είστε ο 6ος δικηγόρος που επισκέπτομαι και για να βρίσκομαι εδώ προφανώς με απέρριψαν οι προηγούμενοι 5».

«Οφείλω να ομολογήσω κύριε Ρικ, ότι μόλις μου κινήσατε την περιέργεια. Είναι όλος αυτιά».

«Αυτό που χρειάζομαι από εσάς είναι εξαιρετικά απλό. Θέλω σε μία βδομάδα από τώρα να χρησιμοποιήσετε αυτό το κλειδί που αντιστοιχεί σε μία τραπεζική θυρίδα. Φυσικά θα σας δώσω όλα τα στοιχεία αν συμφωνήσετε. Μέσα στη θυρίδα θα βρείτε 68 αντίγραφα μίας επιστολής. Θέλω να ταχυδρομήσετε την επιστολή σε αυτή τη λίστα ατόμων».

Ο κύριος Τζάκσον πήρε τη λίστα στα χέρια του και την μελέτησε για λίγο. Τα ονόματα δε του έλεγαν απολύτως τίποτα. Είχε ωστόσο ορισμένες απορίες:

«Μπορώ να μάθω το λόγο που δε μπορείτε να ολοκληρώσετε αυτήν την εργασία μόνος σας;»

«Θα ταξιδεύω και για να προλάβω την επόμενη ερώτηση σας είναι σημαντικό να σταλούν με το ταχυδρομεία και όχι ηλεκτρονικά και να έχουν τοπικά γραμματόσημα».

«Κύριε Ρικ το αίτημα σας είναι όντως ασυνήθιστο, αλλά δεν βρίσκω κανένα λόγο για το γραφείο μας να αρνηθεί με την προϋπόθεση να συμφωνήσουμε σε μία λογική αμοιβή».

«Φυσικά. Ορίστε το μπλοκ των επιταγών μου. Γράψτε μόνος σας το ποσό και θα το υπογράψω. Μη ντρέπεστε. Γράψτε. Αλήθεια. Τα χρήματα δεν είναι πρόβλημα».

 

Η Μόλυ δεν εξεπλάγην καθόλου με το γεγονός ότι το αφεντικό της συμφωνήσει χωρίς να κάνει άλλες ερωτήσεις, ξέροντας πολύ καλά ότι θα χαρακτήριζε αυτήν την υπόθεση εύκολα, γρήγορα και ακούραστα χρήματα στο πορτοφόλι του. Όταν ο πελάτης αποχώρησε, ο κύριος Τζάκσον έδωσε στην Μόλυ την επιταγή και το φάκελο με το κλειδί προς φύλαξη. Αν και η Μόλυ κατέθεσε την επιταγή με το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό την επόμενη κιόλας ημέρα, ο φάκελος είχε την ατυχία να μείνει στο πρώτο δεξί συρτάρι του γραφείου της κάτω από ένα κουτί  μισοφαγωμένα μπισκότα. Όταν η Μόλυ αποφάσισε τελικώς να αρχίσει δίαιτα και πέταξε τα μπισκότα, είχαν περάσει δύο ολόκληροι μήνες.

Στον αναπόφευκτο καβγά που ακολούθησε με το αφεντικό της ακούστηκαν πολλά επιχειρήματα για το ποιος ευθύνεται για την αμέλεια της υπόθεσης. Η Μόλυ αποκάλεσε το αφεντικό της ανεύθυνο και το αφεντικό της την είπε χοντρή. Η Μόλυ έβαλε τα κλάματα κι απείλησε με παραίτηση. Ο κύριος Τζάκσον που δεν ήταν καλός στις συγνώμες αναγκάστηκε να ρίξει τα μούτρα του. Η Μόλυ τον κοίταξε θιγμένη. Ο κύριος Τζάκσον έστειλε την Μόλυ στην τράπεζα για να μην αναγκαστεί να της κάνει αύξηση στο μισθό.

Όταν τελικώς εκείνη βρέθηκε μόνη με την θυρίδα, συνειδητοποίησε ότι αισθανόταν μια ελαφριά ταραχή. Πήρε μια βαθιά ανάσα, την άνοιξε και κοντοστάθηκε ελαφρώς απορημένη. Οι επιστολές είχαν χρώμα ροζ και το περιεχόμενο ήταν χειρόγραφα γραμμένο με καλλιτεχνικά γράμματα. Ύστερα από δέκα περίπου δευτερόλεπτα, η περιέργεια νίκησε την Μόλυ κι άρχισε να διαβάζει τα παρακάτω:

 

Ήρθε η ώρα να σου πω όλη την αλήθεια για μένα. Υποθέτω ότι κάπου μέσα σου το υποψιαζόσουν εδώ και καιρό, οπότε το πιθανότερο είναι ότι αυτό που πρόκειται να γράψω δεν θα σε εκπλήξει καθόλου. Είμαι εξωγήινος. Ζω στη γη τα τελευταία 1456 χρόνια γιατί μου αρέσει εδώ. Εσείς οι άνθρωποι είστε αστείοι. Δεν βαρέθηκα ποτέ μου να μελετάω την ανθρώπινη συμπεριφορά. Μπορεί το ταξίδι μου εδώ να ξεκίνησε με αφορμή την πτυχιακή μου εργασία, αλλά στα αλήθεια σκέφτομαι σοβαρά να εγκατασταθώ μόνιμα.

Για αυτό ακριβώς το λόγο αποφάσισα να εμποδίσω τους Κζουν να σας επιτεθούν και να κατακτήσουν το πλανήτη σας. Οι Κζουζουνοί είναι βαρετοί και θα ήταν κρίμα να σας μολύνουν. Μη αναρωτηθείς πως το ξέρω, αλλά εμπιστεύου με. Στις 18 Απριλίου θα στείλουν το στρατό τους από ρομποτικά νανοκύτταρα για να καταλάβουν τον εγκέφαλο κάθε ανθρώπου πάνω στη γη. Τα κακά νέα είναι ότι θα πάρει λιγότερο από 3 μήνες για να κυριεύσουν ολόκληρη την ανθρωπότητα. Τα ακόμα πιο κακά νέα είναι ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να ξεχωρίσεις αν κάποιος έχει μολυνθεί. Μόνο όταν τους κυριεύσουν όλους μέχρι και τον τελευταίο θα δώσουν την εντολή και θα πάψετε να υπάρχετε.

Τα καλά νέα είναι ότι έσπασα τον κώδικα και ότι βρήκα έναν απλό και αποτελεσματικό τρόπο για να τους καταστρέψετε. Χωρίζετε σε δύο μέρη. Την αναγνώριση και την εξολόθρευση. Η αναγνώριση γίνεται ως εξής. Ρωτάς κάποιον «ποιος είναι ο σειριακός αριθμός σου». Αν είναι άνθρωπος θα σε ρωτήσει αν είσαι τρελός. Αν είναι Κζουζουνός ωστόσο το πρόγραμμα του θα βραχυκυκλώσει για 30 δευτερόλεπτα. Ύστερα θα αναγκαστεί να σου απαντήσει έναν αριθμό που θα αποτελείτε από 5 νούμερα και ένα γράμμα.

Στη συνέχεια έχεις 20 δευτερόλεπτα μέχρι να επανέλθει κι όταν αυτό συμβεί δε θα θυμάται τίποτα, ούτε την ερώτηση σου ούτε την απάντηση που έδωσε. Μέσα σε αυτά τα 20 δεύτερα ωστόσο έχεις την ευκαιρία να τον εξολοθρέψεις. Ας πούμε για παράδειγμα ότι το νούμερο του είναι 324Β67. Η εντολή απενεργοποίησης του είναι η εξής: «324Β67 φάε μια μπανάνα» Ο Κζουζουνός θα πεθάνει επιτυχώς, αλλά δυστυχώς θα πεθάνει από ανακοπή επί τόπου και ο ξενιστής του. Όπως καταλαβαίνεις ο χρόνος είναι πολύτιμος κι όσο πιο γρήγορα σταματήσετε την επίθεση τόσο λιγότεροι άνθρωποι θα πεθάνουν. Για αυτό το λόγο ζήτησα την βοήθεια ενός δικηγόρου για να εξασφαλίσω την έγκαιρη παράδοση αυτού του γράμματος.

 Στα αλήθεια θα μου λείψει αυτός ο πλανήτης. Όταν διαβάζεις αυτές τις γραμμές θα βρίσκομαι πολύ μακριά. Έκρινα ότι το καλύτερο ήταν υπό τις παρούσες συνθήκες να απομακρυνθώ για λίγο. Πραγματικά ελπίζω να υπάρχετε όταν επιστρέψω. Η σκέψη μου είναι μαζί σας. Καλή τύχη».

Ρικ

Η Μόλυ ξέσπασε σε γέλια. Ήταν ίσως από τις καλύτερες φάρσες στη ζωή της. Ήταν σίγουρη ότι το αφεντικό της την σκάρωσε. Γυρνώντας στο γραφείο σταμάτησε στο παντοπωλείο της γειτονιάς:

«Καλημέρα Μόλυ».

«Καλημέρα Τζορτζ».

«Τι θα ήθελες σήμερα;»

«Ένα πακέτο μπισκότα».

«Μα Μόλυ! Εσύ δεν είπες ότι ξεκινάς δίαιτα από σήμερα;»

«Με όσα μου συνέβησαν σήμερα Τζορτζ, η δίαιτα μπορεί να περιμένει για αύριο!»

«Γιατί τι έγινε;»

«Είναι μεγάλη ιστορία στα αλήθεια».

«Εγώ κλείνω σε 5 λεπτά. Θες να πάμε για ένα καφέ να μου τα πεις;»

«Μμ βασικά έχω μια καλύτερη ιδέα Τζορτζ. Τι θα έλεγες να κάναμε μία πλάκα στο αφεντικό μου; Πίστεψέ με το αξίζει».

«Τι είδους πλάκα;»

«Α είναι πολύ απλό. Θα σου κάνω μια ερώτηση μπροστά του. Θα μου απαντήσεις κάτι που θα σου έχω πει από πριν και μετά θα σου πω κάτι ακόμα κι εσύ θα λιποθυμήσεις. Αυτό είναι όλο».

«Δε κατάλαβα Μόλυ. Με μπέρδεψες. Τι θα με ρωτήσεις;»

«Θα σε ρωτήσω το εξής: Ποιος είναι ο σειριακός αριθμός σου».

Ο Τζορτζ κοκάλωσε. Η Μόλυ τα έχασα. Άρχισε να τον κουνάει, να σου φωνάζει, αλλά ο Τζορτζ καθόταν ακούνητος και την κοίταζε χωρίς καν να αναπνέει.. ύστερα από λίγο είπε με μία μεταλλική φωνή:

«4356Γ3».

Η Μόλυ κατέλαβε κάθε δυνατή προσπάθεια για να μην τσιρίξει. Ο Τζορτζ παρέμεινε στην ίδια θέση για λίγο ακόμα και όταν τελικά συνήλθε επανέλαβε:

«Δε κατάλαβα Μόλυ. Με μπέρδεψες. Τι θα με ρωτήσεις;»

Η Μόλυ παρέμεινε σιωπηλή ενώ ζύγιζε την κατάσταση. Τελικώς πήρε την απόφαση και είπε:

«Ποιος είναι ο σειριακός αριθμός σου;»

Αυτή τη φορά χρονομέτρησε. Ο Τζορτζ κοκάλωσε ξανά και σε 30 ακριβώς δεύτερα απάντησε:

«4356Γ3».

Η Μόλυ πήρε μια βαθιά ανάσα και είπε:

«4356Γ3 φάε μια μπανάνα».

Ο Τζορτζ σωριάστηκε στο πάτωμα. Η Μόλυ στρίγκλισε. Ένας περαστικός μπήκε έντρομος μέσα στο παντοπωλείο και άρχισε να ταρακουνάει την Μόλυ ρωτώντας την τι συνέβη. Η Μόλυ τον κοίταξε στα μάτια κι αποκρίθηκε:

«Ποιος είναι ο σειριακός αριθμός σου;»

Ο περαστικός κοκάλωσε και είπε ύστερα από λίγο:

«574Π98».

«574Π98 φάε μια μπανάνα».

Ο περαστικός σωριάστηκε στο πάτωμα.

Η Μόλυ άρχισε να τρέχει προς το δικηγορικό γραφείο. Ανέβηκε τα σκαλοπάτια έως τον πέμπτο όροφο και μπούκαρε ασθμαίνοντας μέσα στο γραφείο του αφεντικού της.

«Μόλυ!!!» είπε ο κύριος Τζάκσον «Τι συμβαίνει; Τι έπαθες; Εσύ είσαι κατακόκκινη!»

«Ποιος είναι ο σειριακός αριθμός σου;»

«Ο ποιος; Μόλυ είσαι με τα καλά σου; Δε πιστεύω να έπινες πάλι; Μόλυ σου έχω πει χίλιες φορές ότι δε θα ανεχτώ να πίνεις εν ώρα εργασίας. Τι έγινε με την τράπεζα; Πήγες;»

«Πήγα» ψέλλισε η Μόλυ.

«Και τι έγινε; Που είναι οι επιστολές;»

«Τις ξέχασα στο παντοπωλείο».

«Τι έκανες στο παντοπωλείο; Πάλι αγόραζες μπισκότα Μόλυ;»

«Ναι, δηλαδή όχι. Ο Τζορτζ πέθανε».

«Πέθανε; Πότε;»

«Πριν πέντε λεπτά»

«Από τι;» ρώτησε ο κύριος Τζάκσον.

Η Μόλυ κοίταξε το πάτωμα και προσπάθησε να σκεφτεί λογικά. Αυτό που της συνέβη ήταν παράλογο. Ήταν μία σύμπτωση. Έπρεπε να ήταν μία σύμπτωση. Ζήτησε από το αφεντικό της δύο λεπτά και βγήκε στο διάδρομο της πολυκατοικίας. Μία κυρία περίμενε το ασανσέρ. Την πλησίασε και τη ρώτησε:

«Ποιος είναι ο σειριακός αριθμός σου;»

Η γυναίκα της απάντησε μετά από 30 δεύτερα:

«437Τ44».

«437Τ44 φάε μια μπανάνα» είπε η Μόλυ.

Η γυναίκα σωριάστηκε στο πάτωμα. Η Μόλυ επέστρεψε στο γραφείο και κάθισε δίπλα στον κύριο Τζάκσον που τη ρώτησε ανήσυχος:

«Δε μου είπες; Από τι πέθανε ο Τζορτζ;»

Η Μόλυ τον κοίταξε με ένα απλανές βλέμμα και κουνώντας το κεφάλι της αποκρίθηκε σοβαρά:

«Από μπανάνα»…

Ύστερα λιποθύμησε.

 

 

Η Βέρα Καρτάλου χρησιμοποιεί την συγγραφή ως μέσο έκφρασης εδώ και αρκετά χρόνια. Αγαπάει το αστυνομικό διήγημα, τις νουάρ πινελιές, την λογοτεχνία του φανταστικού και την σάτιρα. Έχει διακριθεί σε διαγωνισμούς δημιουργικής γραφής και κείμενα της έχουν δημοσιευτεί σε συλλογές διηγημάτων. Μεταξύ άλλων, το διήγημα της «Οι Ράγες» εμπεριέχεται στο βιβλίο «Θρύλοι του Σύμπαντος ΙΙΙ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Συμπαντικές Διαδρομές και το πιο πρόσφατο αστυνομικό της διήγημα με τίτλος «Ο νέος μου αδερφός» εμπεριέχεται στη συλλογή “Ο φόβος του Ξένου”που κυκλοφορήσει  από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. Πρόσφατα δραστηριοποιείται ως σεναριογράφος κόμικ, ετοιμάζοντας μαζί με τον Παναγιώτη Τσαούση μία γκράφικ νουβέλα. Μπορείτε να την συναντήσετε και να μάθετε περισσότερα για εκείνην και τα νέα της project στην σελίδα της στο facebook www.facebook.com/VeraKartalouPage .

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Εσύ θα γράψεις στο βιβλίο…;

Αρέσει σε %d bloggers: